fbpx

Początki tatuażu sięgają czasów starożytnego Egiptu. Właśnie z tego kraju pochodzą najstarsze odnalezione ślady istnienia tej formy ozdabiania ciała wśród ówczesnej ludności. Zarówno na odnalezionych przez archeologów glinianych figurkach, jak i zachowanych fragmentach mumii egipskich znaleziono pierwsze trwałe zdobienia ciała, czyli tatuaże. 

Początek makijażu permanentnego w obecnej formie miał miejsce pod koniec ubiegłego wieku. W 1984 roku w Japonii wykonano pierwszy trwały makijaż na twarzy. Technika pracy była wówczas jeszcze manualna, pigmentację wykonano za pomocą igły przymocowanej do uchwytu (w dzisiejszych czasach niektórzy stosują manualne cieniowanie, jednak jest to zabieg bardziej traumatyczny dla skóry Klientki niż praca maszynowa). 

Pierwszą maszynę do makijażu permanentnego firma Long Time Liner zaprezentowała w Berlinie w roku 1992. Potem nastąpił prawdziwy rozkwit tej dziedziny na rynku. Cały czas wymyślane są nowe, udoskonalone techniki pracy, coraz naturalniejsze metody pigmentacji, coraz precyzyjniejsze urządzenia i coraz stabilniejsze w skórze pigmenty. 

Mówi się, że makijaż permanentny od tradycyjnego tatuażu różni się dwoma podstawowymi parametrami. Pierwszym z nich jest głębokość pigmentacji (trochę płytsza w przypadku makijażu permanentnego, nadal jest to jednak skóra właściwa, nie naskórek z którego wszystko w ciągu 28 dni by się wyłuszczyło) oraz wielkość cząsteczki barwnika w pigmencie (mniejsza w przypadku makijażu permanentnego, aby celowo nie zostawał on w skórze na zawsze). 

Warto wiedzieć, że zarówno pigmentem czy maszyną do tatuażu można wykonać jak najbardziej prawidłowy delikatny makijaż permanentny i w drugą stronę, maszyną czy barwnikiem przeznaczonym teoretycznie do makijażu permanentnego można nieumiejętnie pracując zrobić tatuaż.